Հեռուստալսարանի ակնկալիքների հետազոտում

Published On May 11, 2010 | By Գնել Նալբանդյան | արխիվ


 
Մասնավոր հեռարձակողները բոլոր շանսերն ունեն անեկդոտի կանալ դառնալու ճանապարհն ընտրելու համար, եթե նրանց հիմնական գովազդատուները կապիտալ ներդրումներ են անում ժամանցային բիզնեսում: Բայց պետությունը նրանց նաև պարտավորեցնում է ապահովել հանրային նշանակության հաղորդումների նվազագույն ծավալ, որովհետև եթերը պետական ռեսուրս է (իրականում` տրանսնացիոնալ):

5Հեռուստալսարանի ակնկալիքները հաշվի առնելու մեխանիզմների առումով տարիներ առաջ շատ հետաքրքիր և ուսանելի հետազոտություն էր անցկացրել Լրատվամիջոցների կովկասյան ինստիտուտը: Հետազոտել էին մի քանի ալիքների հեռուստաարտադրանքը, դրա որակը, տեսականին… Կարծում եմ` հրաշալի ձեռնարկ էր հատկապես հեռուստախմբագրի համար, քանի որ ի հայտ եկած ստատիստիկան խոսում էր հեռուստալսարանի անտեսված պահանջների մասին:

Եթե հեռուստաալիքը (փող չունենալու պատճառով) չի կարողանում պատվիրել իր լսարանի պահանջմունքների ուսումնասիրություն, կարող է գոնե օգուտ քաղել հենց այդ կարգի հետազոտություններից, որոնք արվում են պարբերաբար, և որոնց ամբողջ նյութը հետազոտող կազմակերպությունը կարող է ալիքների խմբագրություններին տրամադրել անվճար:

Բայց դրա համար պետք է, որ ալիքի ղեկավարությունը հասնի այդ գիտակցությանը: Իսկ դրան հասնելու համար պետք է, որ ալիքի խմբագրակազմը պատասխանատվություն զգա հենց այդ նույն լսարանի առջև:

22 Responses to Հեռուստալսարանի ակնկալիքների հետազոտում

  1. Արփինե Մինասյան says:

    Այսինքն հեռուստալսարանի ուսումնասիրությունը ծամում դնում են լրատվամիջոցների բերանը, բայց վերջիններս հավես չեն անում գոնե ուտեն, ինձ թվում է հեռուստալսարանի ուսումնասիրությունը մի ճաշ է, որը ղեկավարները չեն կարողանում մարսել, ստամոքսներն սկսվում է այրվել, փղձուկն անխուսափելի է…

  2. Սմբատ Ղահրամանյան says:

    Պարոն Նալբանդյան, անկեղծ միշտ ցանկացել եմ ասել իմ կարծիքը ձեր մասին, արտահայտել իմ հիացմունքը ձեր և ձեր աշխատանքի մասին:Ես հիանում եմ ձեզնով, այսքան ժամանակ հեռուստատեսային նման գիտակ մարդու չեմ հանդիպել՝ինչպիսին դուք եք և վստահ եմ չեմ էլ հանդիպի, դուք իսկապես շատ կրթված ու խելացի անձնավորություն եք, ձեզնից շատ բան եմ սովորել արդեն ու դեռ սովորում:Հիշում եմ, առաջին անգամ ձեզ տեսա Արտակի մասթեր կլասին, որ խոսեցիք մեզ հետ, ձեր հայերենն ուղղակի ապշեցնում է, և վերջում նորից միայն գովեստի ու հիացմունքի խոսքեր:Միշտ կարդում եմ ձեր գրառումներն ու հետևում ձեր գործունեությանը:Դուք շատ անհրաժեշտ եք մեր հեռուստատեսությանը, ձեզ նման մասնագետների ու փորձառու հեռուստագիտակների պակաս մենք շատ ունենք, դուք պետք է բազում սերունդներ կրթեք, ձեր հայեցի մտածելակերպով, խոսքով ու հեռուստալրագրության հանդեպ տածած ձեր անսահման սիրով:Շնորհակալ եմ ձեզ, ուրախ եմ, որ ինձ ընձեռվել է հնարավորություն ձեզ հետ հանդիպելու:

  3. Գնել Նալբանդյան says:

    Արփինե ջան, հեռուստալսարանի ակնկալիքների հետազոտում երբեմն անցկացնում են նաև սոցհարցումային կազմակերպությունները, բայց նրանք դա անում են իրենց կոմերցիոն կլիենտի պատվերով, ուստի այդ հետազոտությունների արդյունքը` ուսումնասիրության պատկերն իր եզրահանգումներով, մնում է բիզնես գաղտնիք, որը հրապարակման ենթակա է միմիայն պատվիրատուի ցանկությամբ: Սա նորմալ է: Այս պատճառով է, որ ես իմ հրապարակման մեջ հղում եմ արել ոչ թե կոմերցիոն կառույցի համար արված հետազոտմանը, այլ լրագրողական կառույցին` Լրատվ.Կովկասյան ինստիտուտին, որի անցկացրած ուսումնասիրությունը կոմերցիոն նպատակ չի հետապնդում և բաց է բոլոր լրատվամիջոցների համար: Այո, դու ճիշտ ես. մնում է միայն, որ լրատվամիջոցների խմբագիրները պարզապես ժամանակ գտնեն և գոնե մի անգամ աչքի ծայրով կարդան դա /և ոչ միայն դա/… Բայց այս անելու համար այդ խմբագիրները պետք է կանոնավոր շփվեն այդ կարգի հետազոտություններ անցկացնող կառույցների հետ, անձնապես կապված լինեն դրանց մասնագետների հետ, մեյլեր փոխանակեն, հետևեն, որ իրենց մեյլը լինի այդ կառույցների ինֆոմեյլլիստի մեջ, որպեսզի հետազոտումների էլեկտրոնային օրինակները կանոնավոր ստանան… Այսինքն մնում է, որ լրատվամիջոցների գլխավոր խմբագիրներն ու խմբագիրները հասկանան, թե խմբագրի առաքելությունն իրականում որն է:

  4. Գնել Նալբանդյան says:

    Սմբատ ջան, շնորհակալ եմ քո վերաբերմունքի համար: Նաև ասեմ, որ հեռուստատեսության ու լրագրության բնագավառում իմ չափ գիտելիք ունեցող ու ինձնից շատ գիտելիք ունեցող, ինձնից փորձառու մարդիկ Հայաստանում իրականում քիչ չեն. կարծում եմ 15 կամ 20 հոգու անուն կարող եմ տալ: Ես միշտ շփվում եմ նրանց հետ, որպեսզի չկորցնեմ նրանցից սովորելու հնարավորւթյունը: Սա շատ կարևոր է պրոֆեսիոնալիզմի ճանապարհին: Եվ այդ 15/20 հոգին ինձ համար մեծ հեղինակություն են: Նրանք ռեժիսոր են, լրագրող, խմբագիր, օպերատոր, մոնտաժող, հկ անդամ, ռադիոմասնագետ, թոշակառու, տպագրական գործի մասնագետ, լեզվաբան, մամուլի իրավապաշտպան, հրապարակախոս… Ես նրանց հետ շփվում եմ, որովհետև մենք` և ես, և նրանք, միշտ պատրաստ ենք մեկս մյուսի օգնությամբ, պատկերավոր ասեմ` ուղղել մեր ժամացույցները: Մենք դրա կարքին ունենք: Եթե ես ինչ որ բան սխալ եմ ասում կամ անում, եթե ես շեղվում եմ լրագրության կանոններից, նրանք` իմ գործընկերները, ինձ վերադարձնում են ուղիղ ճանապարհ: Եվ դա արվում է ոչ թե դատարանում, այլ սրճելիս….

  5. Անի says:

    Սմբատին
    Լավ ես սկսել,այսպես որ գնաս, իսկապես շատ բաների կհասնես;
    Գնելին ես էլ եմ շատ սիրում, բայց հարցը դա չէ, այն է, որ քո նմանները միշտ ծնվում են: հասկանում ես ես եթե գրեի այս խոսքերը, նորմալ է, քանի որ Գնելին տեսնելու հնարավորություն չունեմ, բայց երբ դու ես գրում ու ընթացքում երեւում է ,որ դու իրեն հաճախ ես տեսնում, ապա արածդ սովորական քծնանք է:գեղեցիկ չէ,ավելի լավ է ձգտիր պրոֆեսիոնալ դառնալ, քան քծնանքի ճանապարհով ինչ որ բանի հասնել:

  6. Սմբատ Ղահրամանյան says:

    Պարոն Նալբանդյան, իսկապես դուք ճիշտ եք, այո նրանք քիչ չեն, բայց մատների վրա կարելի հաշվել այդ մարդկանց:Այդ պատճառով, նրանց հետ կապ պահելը ձեր և կարծում եմ բոլորիս համար օգտակար է, եթե չասեմ, որ դրան այլընտրանք չկա: Շարունակեք նույն ոգով, նույն ջանասիրությամբ ու մեծ սիրով, դուք անկասկած ճիշտ ճանապարհի վրա եք, և ես ձեզ նման մարդկանց ճանաչելով ու շփվելով ցանկանում եմ կանգնել ճիշտ ճանապարհի վրա, կառուցել իմ կարիերան, սովորել որքան կարող եմ, ձեզնից ու բոլորից:Անտարակույս միայն ձեզ նման մարդկանց հետ մասնագիտական հարաբերություններ, ինչու չէ նաև ընկերություն հաստատելը ինձ համար մեծ պատիվ է, ես շատ բան ունեմ ձեզնից սովորելու ու հավաստիացնում եմ, որ ժամանակ չեմ կորցնում բացը լրացնել:Հուսով եմ, որ ապագայում բախտ կվիճակվի ձեր լրագրողը լինել, դուք էլ՝ իմ թանկագին ու շատ սիրելի խմբագիրը:

  7. Սմբատ Ղահրամանյան says:

    Թանկագին Անի, ես Գնել Նալբանդյանին մեկ անգամ եմ տեսել, եթե չեմ սխալվում 2009թ-ի ամռանը՝մասթեր կլասի ժամանակ: Իմ գրառումները կամ արարքը պիտակավորելը կարծում եմ տեղին չէ, ավելին՝ ձեր կողմից անպատեհ քայլ:Ես խնդիր չունեմ ոչ մեկին քծնել, եթե նման կարծիք եք կազմել իմ մասին, ապա վստահաբար եմ ասում, որ նման բան չկա, գաղափար անգամ չունեմ, թե ինչի՞ մասին է խոսքը:Իմ ընկերներն ու առհասարակ ինձ ճանաչողները կհաստատեն իմ ասածը:Եվ ի վերջո, ես Գնել Նալբանդյանի հետ կապ չեմ պահպանում, բացի համացանցից:Զարմացա, իսկապես ամոթ է մարդկանց զրպարտելը:Պարոն Նալբանդյան, եթե լսում եք ինձ, խնդրում եմ արձագանքեք այս խեղաթյուրանքին:

    Հ.Գ.Իմ կողմից ընկերական խորհուրդ, երբեք մի գրի կամ ասա բաներ, որոնց մասին չգիտես ու փորձում ես ճշմարտությունը աղավաղել:

  8. Գնել Նալբանդյան says:

    Անի ջան, իրականում ես ու Սմբատ Ղահրամանյանը հաճախ չի, որ հանդիպում ենք… նա ինձ մի անգամ տեսել է, ինչպես ինքն է գրել, մի մաստերկլասի ժամանակ… ու վերջ….
    Ես պատրաստ եմ հանդիպել բոլորիդ հետ, իմ սիրելիներ, միայն թե մի խնդրանք ունեմ. եկեք իրար չվիրավորենք, լավ? անձնական վիրավորանքներ հասցնելը պատիվ չի բերում ոչ մեկին: նաև եկեք իրար չգովենք, քանի որ դա էլ մեզ պետք չէ:
    մեզ` այս բլոգում գրողներիս ու արձագանքողներիս, ոչ վիրավորանքներն են պետք, ոչ էլ գովեստի խոսքերը…. մեզ պետք է հասկանալ, թե իրականում ինչ է կատարվում մեր շուրջբոլորը…. պայմանավորվեցինք?
    ինձ հետ հանդիպելու և միասին սրճելու համար կապ պահեք այս բլոգում արձագանքողներ Սաթենի, Արփինեի հետ, պայմանավորվեք օրն ու ժամը, և ինձ գրեք, լավ?

  9. Սմբատ Ղահրամանյան says:

    Շնորհակալ եմ պարոն Նալբանդյան, ձեր արձագանքի համար:Վերջապես այդ աղջիկը կհասկանա, որ ամենինչ այնպես չէ, ինչպես որ ինքն է ասում:Ես համաձայն եմ ձեր առաջարկի հետ, ես ինքս՝երբեք ոչ ոքի չեմ վիրավորում կամ պախարակում, ու ինձ այդ կերպ պատասխանողներին էլ մեղմ եմ վերաբերվում, քանի որ մարդիկ ունեն կարծիք, բայց երբեք չեմ ընդունի այն, որ եթե հստակ չգիտեն ինչն ինչոց է, ապա թող չխոսեն ու իրենց ցածրացեն:

  10. Անի says:

    Սմբատ կներես, ակնթարթի տակ էդպիսի տպավորություն ստացա:

  11. Սմբատ Ղահրամանյան says:

    Խնդիր չկա, բոլորս էլ սխալվում ենք:Ուրախ եմ, որ միմյանց հասկացանք:

  12. zoro says:

    Գնել ջան ներողություն, որ ձեր բլոգում ինչ որ ուղղումներ եմ անում, բայց ես կարծում եմ, որ այստեղ ես էլ հավասար հնարավորություններ ունեմ “գարեջուր խմելու”:
    —-
    Գրառումը խմբագրված է, որ քանի որ պարունակում էր վիրավորանք: Կարծում եմ, որ հենց Գնելի ոճից և վերաբերմունքից հասկանալի է, որ սա բաց քննարկումն է, որտեղ կարելի է արտահայտել նույնիսկ ամենածայրահեղ ու առաջին հայացքից պարզունակ թվացող գաղափարները: Խնդրում եմ հանդուրժող լինել միմյանց նկատմամբ: Սովորաբար, մենք աշխատում ենք նվազագույնի հասցնել մեր միջատմությունը մինչև այն պահը, երբ զգում ենք, որ մեկնաբանության հետևանքով կարող ենք կորցնել բլոգի այցելուի:

    Ներողություն եմ խնդրում զրույցն ընդհատելու համար: Հուսով եմ, նույնն անելու առիթ չեմ ունենա;

    Հարգանքով`
    Արտակ Ալեքսանյան

  13. zoro says:

    :))))))))))

  14. Zoro says:

    Արտակ ջան էս ինչ խմբագրել ես խմբագրել…. Փաստորեն իրավունք չունեի “գարեջուր խմելու”…
    Ես համաձայն չեմ Ձեր խմբագրման հետ….
    1. Ես չեմ կարծում, որ որեւէ վիրավորական բառ եմ գրել..
    2. Ես չեմ կարծում, որ դրանից դուք կկորցնեիք ձեր այցելուին…
    3. Ես չեմ կարծում, որ այս բլոգում ավելի սուր միտք չի գրվել…

    Հիմա ես ուղղեմ իմ “սխալը”`
    1. Ես համաձայն չեմ Անիի գրած առաջին մտքի հետ
    2. Սմբատ ջան մի կարդա թեման, բայց գրի…
    3. Սմբատ ջան գիրի բոլոր մարդկանց մասին,որոնց հանդեպ դու այնքան ակննածանքով ես լցված…
    4. եթե ինձ պատասխանես ես կմտածեմ, որ ամեն ինչ հասկացել ես…

    Շնորհակալություն…

  15. Սմբատ Ղահրամանյան says:

    Հարգելի Զորո,շնորհակալ եմ, որ ճիշտ եք հասկացել իրավիճակը: Կարծում եմ այլևս կարիք չկա անդրադառնալու Անիի սխալին՝ այն էլ այն դեպքում, երբ նա ընդունել է այն, մենք արդեն միմյանց հասկացել ենք:) Անկեղծ ասած, չհասկացա, թե կոնկրետ ինչ՞ ես ուզում ասել Զորո ջան:Մեկ անգամ խնդրում եմ, որ ինձ չվիրավորեն, երկրորդ անգամ նույնպես, իսկ երրորդ անգամ արդեն խնդրանքս վերածվում է հորդորի ու պահանջի:Նրանք շատ չեն, բայց սակավաթիվ էլ չեն:Մի ուրիշ անգամ լավ:Բայց կարող եմ ասել, որ նրանց թվում և՜ բանաստեղծներ, և՜ նկարիչներ, և՜ լրագրողներ, և՜ քաղաքական գործիչներ, և թերթերի ու հեռուստաընկերությունների խմբագրեր և՜ բազում այլ բնագավառների մարդիկ կան, կան նաև մարդիկ,ովքեր այժմ կենդանի չեն, բայց ես նրանց միշտ հիշում ու վառ եմ պահում նրանց բարի անունն ու համբավը:Գիտես, ես շատ բան սովորել եմ հենց այս մարդկանցից, վստահ եմ, որ նրանց փոխանցած գիտելիքն ու խոսքն անգամ, ինձ շատ հարկավոր է:Մարդիկ կան, որոնք առաջին հայացքից տպավորություն չեն թողնում, կամ չես կարողանում հասկանալ՝թե նրանց ինչն է յուրահատուկ ու ինքնատիպ:Ես փոքրուց եմ հասկացել, որ մեծերի ու ավագ սերնդի խոսքն ու փորձը ինձ օգնելու է, և առհասարակ ինչ նրանք չեն հասցրել անել՝մենք ենք անելու, ես ու դու,բոլորս:Վառ օրինակ Գնել Նալբանդյանը, մարդ, ում մեկ անգամ եմ տեսել ու մի քանի հարց տվել, հասկացել, որ շատ խելացի ու բավականին կրթված անհատականություն է, ես նրան չեմ ճանաչում, բայց տես, մեկ բառից ու մեկ հանդիպումից բացահայտել եմ նրան ու իր կարողությունները, վաստակը լրագրության ասպարեզում:Եթե մենք մի քիչ փորձենք հանդուրժող լինել՝բարեհոգի ու զիջող, ապա վստահ եմ, որ ոչ մի խնդիր չի ծագի:Բոլորի հետ միշտ կարողանում եմ լեզու գտնել, բայց չեմ սիրում հիմար ու տգետ մարդկանց հետ գործ ունենալ: Սիրում եմ առհասարակ վեհանձն մարդկանց, մարդկանց, որոնց խոսքը ունայն չէ, որոնք գիտեն՝թե ինչ են ուզում կյանքից, ինչպես պետք է հասնեն իրենց նպատակներին, որոնք իսկապես, վաստակ ունեն այս կամ այն բանում, որոնց հարգում ու սիրում է ժողովուրդը:

  16. Արփինե Սիմոնյան says:

    Եթե մասնավոր հեռարձակողներին պետությունը պարտավորեցնում է ապահովել հանրային նշանակության հաղորդումների նվազագույն ծավալ,(bayc vorosh aliqnerum nvazaguini chapin el erevi chi hasnum) չի կարող պարտավորեցնել նաեւ լսարանի (հանրություն) ակնկալիքների հետազոտումը?, եւ այն չթողնել հեռուստաալիքի հայեցողությանը,այդ ժամանակ xekavarnery պարտավորությունից ձեռք կբերեն նաեւ գիտակցությունն ու պատասխանատվությունը լսարանի նկատմամբ, hetazotumy կարող է նպաստել նաեւ, որ հեռուստաաալիքի ղեկավարները դադարեն մեզ համոզել, թե ցածրաճաշակ ժամանցային հաղորդումները լսարանի պահանջարկով են ձեւավորվում

  17. Գնել Նալբանդյան says:

    Արփինե ջան, ուրախ եմ, որ քո օգնությամբ կրկին անցնում ենք բուն թեմային…)) Հեռուստատեսության և ռադիոյի մասին օրենքն իրականում շատ ընդհանուր գծերով ու առավեապես` սիմվոլիկ է ներկայացնում մասնավոր հեռարձակողին վերաբերող` հանրային բնույթի հաղորդումների նվազագույն ծավալի պահանջ կոչվածը… Այստեղ խնդիրն այն է, որ մասնավոր հեռարձակողը սկուզբունքորեն տարբերվում է մասնավոր թերթից, քանի որ մասնավոր ալիքը տնօրինում է ՊԵՏԱԿԱՆ ռեսուրս /ավելի ճիշտ` միջազգային ռեսուրս/, որովհետև կապուղին պետական սեփականության միջոց է /ավելի ճիշտ` միջազգային իրավունքին ենթարկվող հեռահաղորդակցական միջոց, քանի որ մետրային և դեցիմետրային կապուղիներով տարածվող աուդիովիդեո ազդանշանները կարող են ներթափանցել նաև հարևան երկրների եթերային տարածքներ/: Ի տարբերություն մասնավոր օրաթերթի, որի ղեկավարն ինչպես ուզի` կտնօրինի իր սեփականությունը, պետությունը կապուղին ընդամենը ՎԱՐՁՈՎ է տալիս մասնավոր հեռարձակողին և այն էլ` խիստ սահմանափակ ժամկետով` 7 տարով, 10 տարով, 20 տարով…. Ահա թե ինչու է մասնավոր հեռարձակողը պարտավոր հանրության շահերը ներկայացնող նվազագույն կոնտենտ ապահովել….
    Բայց պետությունը չի կարող մասնավոր հեռարձակողին օրենքի տեսքով պարտադրել, որ մասնավոր ալիքի սեփականատերը նաև լսարանի /հանրության/ ակնկալիքների հետազոտում անցկացնի, քանի որ լսարանի ակնկալիքի հետազոտումը նույն շուկայի ուսումնասիրությունն է` մարքեթինգը, որը տնտեսավարող սուբյեկտի ներքին գործն է: Տնտեսավարողը սա պետք է անի ինքնաբերաբար, եթե ցանկանում է դիմանալ մրցակցությանը, և եթե գործում է ոչ ստվերային դաշտում:

  18. LRAGROX says:

    Վաաաաայյյյյյյյ….ես ինչ է կատարվում ձեր մոտ…..?)))))))))))
    Կներեք,բայց ես մի հարց ունեմ ուղղված Գնելին….Գնել ջան,շատ բարեպաշտ դրսևորումներ եք ցուցաբերում այս Բլոգում,հետաքրքիր է իրականում էլ եք էդպիսի՞ն:Կուզենայի իմանալ,երբ ձեր մոտ կրկին հայտվում են երիտասրադներ,ովքեր ցանկանում են աշխատել Հ1-ում,դուք էլի աշխարհագրության քննություն եք անցկացնու՞մ,ասենք օրինակ Հրազդան գետը քանի վտակ ունի,կամ ասենք որ ջրամբարը ու՞ր է լցվում,կամ էլ,Նեղոսը որ երկրներով է անցնում….Հը՞ն….հիմա՞ էլ եք բանասեր լինելով,աշխարհագրություն դասավադում Հ1-ում…)))

  19. Գնել Նալբանդյան says:

    Սիրելի LRAGROX, ես իրականում, ցավոք, բարեպաշտ անձնավոություն չեմ: Բայց այս բլոգը վարում եմ ոչ թե իմ ԱՆՁՆԱԿԱՆ կյանքը լուսաբանելու համար, այլ ՀԵՌՈՒՍՏԱԵԹԵՐԻ պրոբլեմները ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ տեսանկյունից քննարկելու համար:
    Հիմա` աշխարհագրության տարրական գիտելիքների մասին: Այո,LRAGROX ջան, ես շարունակում եմ լրագրողի աշխատանք փնտրող երիտասարդին հարցնել, թե Հրազդան գետը որտեղից է սկիզբ առնում և ուր է թափվում: Ես դա արել եմ, անում եմ և անելու եմ ՄԻՇՏ, քանի որ ինձ պետք չեն այն արարածները, որոնք ակնկալում են ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ թեմաներով ռեպորտաժներ պատրաստել` բացարձակապես չիմանալով ՏԱՐՐԱԿԱՆ բաներ, որոնք սովորաբար մանուկները սովորում են ՉՈՐՐՈՐԴ դասարանում:

  20. LRAGROX says:

    Հաաաաաաաաաաա…..ԳԵՏԱԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆԸ փաստորեն շատ լուրջ ու հարգված մասնագիտություն է Հ1-ում..))))))))Բայց Արտակը իր բլոգում ներկայացրել է “Բանաձև”-ի խմբագրությունում աշխատել ցանկացողների ԲԱՆԱՁԵՒԸ…Բայց Ձեր կողմից առաջ քաշված ԳԵՏԱԳԻՏԱԿԱՆ չափանիշի մասին բան չկա գրված,բա ո՞նց եք անելու,եթե աշխատանքի ընդունվող երիտասարդը համապատասխանի Արտակի չափանիշներին,բայց արի ու տես,որ ձեր կողմից բարձրացված հարցադրումներից` քննությունը ԿՏՐՎԻ ,,,,,բա ի՞նչ եք անելու…Էտ տանդեմը կկարողանա՞ք համատեղել…)))))))

  21. Գնել Նալբանդյան says:

    LRAGROX ջան, երբ ինքդ էլ ՈՐԵՎԷ բան կանես, այն ժամանակ էլ ինքդ կորոշես ՔՈ սկզբունքները, ու եթե դրանք ԿԱՐԵՎՈՐ լինեն ուրիշների համար, քո բլոգում կտեղադրես քո որդեգրած սկզբունքներն ու քո կանոնները: Կամ չես տեղադրի: Քո գործն է: Բայց հավատա, ես չեմ պատրաստվում /կարծում եմ Արտակն էլ չի պատրաստվում/ մտնել քո բլոգ և ՀԵԳՆԵԼ քեզ զուտ նրա համար, որ դու փորձել ես անկեղծորեն շարադրել կանոններն այն խաղի, որը վարում ես դու:

  22. LRAGROX says:

    Es shat ban anum em arden…..Isk inch veraberum e hegnelun,apa duq inc sxal haskacak,es irakanum shat hstak u lurj harcardrum ei anum…Lav mnacek,,,)))))))))))

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *