Ոգի՞, տեսողական խաբկա՞նք, տեսի՞լք, թե՞ ուրվական, դժվար է ասել: Ոմանք սարսափում են, ոմանք որսում, ոմանք էլ չեն հավատում: Մինչ դեռ բարերար Սերոբ Տեր Պողոսյանը հավաստիացնում է, որ տեսել է ուրվականի: Այդ տեսիլքը կամ ուրվականը տարբերվում է մյուսներից: Ասում են` նա բարի է և, երբ հայտնվում է, միշտ ժպտում ու շնորհակալություն է հայտնում: Նա հայ ազգի մեծ բարերար Միքայել Արամյանցի դղյակի ուրվականն է: [...]
Ով տեսել է Բերտոլուչիի Կոնֆորմիստ կինոնկարը ինձ միանգամից կհասկանա: Հայկական կինոն անհաջող է, որովհետև բոլորը կոնֆորմիստներ են` ռեժիսորներից սկսած ու այդ ոլորտը ղեկավարողներով վերջացրած: [...]
Ամռանն ամողջ արձակուրդս գյուղում անցկացրի: Բայց մեկ ամսվա ընթացքում չտեսա և չզգացի այն, ինչ տեսա ու զգացի ընդամենը մի քանի ժամում: Անկախության օրվա ռեպորտաժս պետականության` կարևոր այդ տոնի ընկալումն էր` սահմանամերձ գյուղերում: Ուղևորվեցինք մեր երկրի հյուսիարևելյան դարպաս` տեսնելու և զրուցելու սահմանապահների հետ: [...]
Հատկապես ԱՄՆ-ից վերադառնալուց հետո հասկացա, որ հայերը չափից դուրս, ներվայնության ձգտող դանդաղկոտ են: Մենք դաա~ն-դաղ ենք ուտում, դաա~ն-դաղ մտածում, դաան-դաղ քայլում, դաան-դաղ խոսում ու ընդհանրապես բոլոր գործողությունները մեզ մոտ դաանդաղեցված են` [...]
Հայաստանում հավանաբար չկա մեկը, ով կասկածի տակ է դնում թուրքական դիվանագիտությունը: Դա մեր մաշկի վրա ենք հազար անգամ զգացել: Օրինակ վերջին դեպքը, որ այս պահին աչքերիս առաջ է, Թուրքիայի եւ մեր արտգործնախարարների ստորագրությունների գործընթացն է: <<Էլի Խաբիիին>> ձեռքը խբեց ծնկին հայրս ու մի քանի հարմար հայհոյանք շշեց քթի տակ: [...]
Ծառայությանս ժամանակ, երբ ամեն առավոտ կանգնում էինք տողանի ու հնչում էր հայոց հիմնը, այնքան ուժեղ էի ինձ զգում, մի տեսակ հպարտ էի: Չգիտեմ ինչն էր պատճառը, չգիտեմ ու չեմ հասկանում նաեւ հիմա: Բայց այդ մասին ոչ մի անգամ չեմ ասել: Երեւի նրա համար, որ չմտածեն <<բանակիստ>> եմ: Այն, ինչ սովորական է այս կյանքում, բանակում կարող է եւ անդառնալի սխալ լինել, իսկ ճիշտն ու սխալը այնտեղ այլ տրամաբանության դաշտում է` ես կասեի անտրամաբանականի դաշտում է: [...]
Մենք երբեք հարուստ չենք եղել: Անգամ հիշում եմ, որ փոքր էի, մի օր տանը մի ռուբլի գումար էր մնացել, որով, ինչքան հիշում եմ, այդ ժամանակ մի տուփ լուցկի անգամ հնարավոր չէր գնել: Հայրս փողը հանեց ու կախեց պատի մեխից: Լայն ժպտացինք ու մի 2 ժամից հորս գործ առաջարկեցին, հետո մի պարկ փողով տուն եկավ, բայց էլի հարուստ չէինք, [...]
Ամեն ամսվա վերջին ուրբաթ օրը Կարին պարի համույթը հայկական պարի մեծ ու բաց դաս է անցկացնում: Վերջին անգամ Կասկադում էր: Պատահական անցնում էի, ու որոշեցի կողքից դիտել: Մի իսկական տոն էր: Ես, որ լատինաամերիկյան պարերի սիրահար եմ, ոգևորվել էի մեր պարերով: Նույնիսկ որոշեցի` անպայման, գնալ հայկական պարեր սովորել: [...]
Վերջին մեկնաբանությունները