Բանաձևում հայտնի սոցհարցում անցկացնող կա. ես եմ…. Երեխեքն արդեն գիտեն, եթե թուղթն ու գրիչը ձեռքիս բոլորի մոտով պտտվում ու տարօրինակ հարցեր եմ տալիս, ուրեմն բլոգի թեմա չունեմ ու բանաձևցիների հաճախ անհետաքրքիր պատասխաններից փորձելու եմ հետաքրքիր բլոգ գրել: Չնայած անհետաքրքիր-ը հարաբերական է ասված, որովհետև Բանաձևի ոչ մի աշխատող ոչ մի հարցի խելքին մոտ ու ոչ տարօրինակ պատասխան չի տալիս: [...]
Բրիֆինգ ուղիղ հարցեր նախագծի վերջին թողարկումներից մեկի հյուրը առողջապահության նախարարության աշխատակազմի ղեկավարն էր, որի հետ քննարկում էինք անվճար համակարգից օգտվելու կարգը, բուժհաստատությունների այսօրվա գործելաոճը: Վահան Պողոսյանը պնդում էր, [...]
Երեկ նստել էի ավտոբուս: Այնքան եմ սիրում երթուղայինը փոխարինել ավտոբուսով, բայց վերջերս ընդհանրապես դա չի հաջողվում` երկար են գնում, ես էլ անընդհատ ինչ-որ տեղ եմ շտապում: Բայց երկու օր առաջ հարմարեցրի ու դասի գնալիս ավտոբուս նստեցի: Ավտոբուսների ուղևորների մասին ինձ մոտ մնացել էին մանկական հիշողություններ, որ կապված են պապիկ-տատիկների հետ: [...]
Վերջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում եղանակը գնալով դառնում է ավելի ու ավելի անկառավարելի. պատճառը կլիմայական գլոբալ փոփոխություններն են: Գլոբալ փոփոխությունները հետևանք են նաև մարդկանց կատարած անհեռատես գործողությունների. մարդիկ իրենց ձեռքով կտրում են ծառերն ու դրանց տեղերում կառուցում բետոնապատ շինություններ: [...]
Տարվա մեջ մի քանի օր կա, որ նվեր է ենթադրում: Նվեր ստանալու առաջին ամենահավանական օրը ծննդյան տոնն է: Դե, եթե իգական սեռից եք, ուրեմն` մարտի 8-ն ու ապրիլի 7-ն էլ կարմիր օղակի մեջ վերցրեք, եթե սիրահարված եք, միանգամից փետրվարի 14-ն էլ նշեք, և, իհարկե, ամանորը: Բայց ինչպես ենք նվեր ընտրում և ինչ ենք ակնկալում: Նվեր ընտրելիս մի քանի կետ կա, [...]
Դեռ մի երկու ամիս ԱԼՄ-ն եթերում կլինի ու հրաժեշտ կտա իր հաճախականությանը: Տիգրան Կարապետյանն այսուհետեւ ստիպված չի լինի ամեն երեկո տանից /նկատի ունեմ հեռուստաալիքից / եթերում հայտնվել ու խոսել, խոսել ու էլի խոսել: Վերջին մեկ ամսվա գլոբալ փոփոխությունները, [...]
Ես, որ ապրում եմ Հայաստանից այդքան հեռու ու օտարության մեջ, հնարավորություն ունեմ մշտական կապի մեջ լինել այդ փոփոխվող աշխարհի հետ: Այդ զգացումի համար ես երախտապարտ եմ Բանաձև-ին ու դրա համար նրա ցավը տանեմ: Ու քանի որ մի երկու շաբաթից արդեն Նոր Տարի է, ուզում եմ վերջում երկու ցանկություն պահել: [...]
Ի սկզբանե եղել է բանը…… հայերի համար բանը ոչ թե իր բառարանային իմաստով բառ, խոսք, այլ ժողովրդական, առօրյա-խոսակցական: Մի դեպքում բանը մարդ է, մյուս դեպքում ` խոհանոցում դրված սառնարանը, մեկ էլ հանկարծ վերածվում է հարևանի ու ընկերոջ: Ասածս ինչ է` հենց որ որևէ առարկայի կամ գործողության անուն չենք հիշում, [...]
Այս բլոգում մի քանի անգամ լավ թեմաներ են շոշափվել կապված հայ գրականության ու հայոց լեզվի մասին: Ես հայ գրականությունն աղբարկղ նետողը կամ ամեն ինչ շրջել փորձող մեկը չեմ: Ազատ ժամանակ ունենալուն պես փորձում եմ հնարավորինս չափ ընթերցել: Միշտ էլ սիրել եմ գրականություն եւ ոչ միայն հայ ու հայերենով, ինձ հետաքրքրում է այն, ինչը տպավորիչ է: [...]
Հիշում եք, չէ՞, Տիգրանի պատմությունը: Այն երեխայի, որ մանկատանն էր հայտնվել այն բանից հետո, երբ մայրը նրան մեկ տարեկանում աղբանոցն էր նետել: 2 ամսից երեխան կդառնա 10 տարեկան և դեռ շարունակում է մնալ մանկատանը: Հիշեցնեմ, որ Հատուկ ռեպորտաժ - ով մենք պատմեցինք մի ամուսնական զույգի մասին, ով որոշել էր որդեգրել Տիգրանին: [...]
Հինգերորդ, թե վեցերորդ փորձից հետո վերջապես տեսա Մեա Կուլպան: Ի դեպ, սա այն եզակի ներկայացումներից է, որի մասին գրեթե ոչ մի բան չէի լսել, բացի նրանից, որ անընդհատ խաղում են. եթե չեմ սխալվում արդեն մի յոթ տարի: Ի դեպ, Մեա Կուլպայի մասին մենք նույնիսկ պատրաստել էինք Հատուկ Ռեպորտաժ: Այն ժամանակ, դեռ չտեսած, այն ընդգրկել էի լավագույն ներկայացումների ցուցակում, թեև իմ համար մինչև այժմ ամենասիրելի ներկայացումը Խաթաբալադան է` … [...]
Վերջին մեկ-երկու շաբաթը միտքս սփյուռքահայերով էր զբաղված: Հատուկ ռեպորտաժ ենք պատրաստում: Շատ սփյուռքահայերի հանդիպեցի, հայրենասիրական ճառեր շատ լսեցի: Մի անգամ հարցազրույցի ժամանակ նույնիսկ խեղճ Կարենի արդեն գիտեք` մեր օպերատոր Սիմոնյանն է աչքը կպել էր, իսկ վերջին հարցազրույցի ժամանակ կեսից ուղղակի հավաքեց տեսախցիկն ու, [...]
Միակ բանը, որ տոնի մասին հիշեցնում է Սարգսյանների տանը, սովետի ժամանակ Խոպանից բերած Սարգսի արհեստական տոնածառն է` ջարդած ու փշրված խաղալիքներով ու դռան մոտ` աղբի կողքին թափված մի քանի մանդարինի կեղեւը: Տոնածառն ամեն տարի պարտաճանաչորեն Անուշը հանում է հեռուստացույցի հին արկղի միջից, [...]
Հասկանալուն պես,
Դատարկությունս մոռանում եմ ես
Ու ժպտում անկեղծ
Այո, ինչքա՜ն մենակ են մարդիկ
Մարդկային <<ես>>-ը թագավոր է
Ու այդ աշխարհում հենց մարդն է ստրուկ … [...]
Երբ դեռ 14 տարեկան էի, Հայաստանում սկսվեց ռեփի ծաղկումն ու ծաղկունքը: Այստեղ նոր-նոր սկսեցին լսել այդ փողոցային կյանքի մասին` երաժշտական ինչ-որ ռիթմերի տակ: Երևանում հայտնվեցին առաջին աղջիկներն ու տղաները, որոնք հագնում էին լայն ջինսեր ու մինչև ծնկները հասնող շապիկներ, մազերը երկարեցին, քայլվածքը` փոխվեց: Փոխվեցին ինչ-որ բաներ: Այդ ժամանակահատվածից առաջ ես արդեն ունեի երկար մազեր, հագնում էի լայն ջինսեր ու մարմնիս կեսը փակող վերնաշապիկներ: [...]
Մի քանի օր առաջ, երբ նշանակվեց ՏՀՏ լիդերների անփողկապ հերթական հանդիպումը, նշվում էր, որ ներկա կլինի նաեւ ՀՀ վարչապետը եւ Էկոնոմիկայի նախարար Ներսես Երիցյանը: Ինչ իմանային կազմակերպիչները, որ հանդիպումից ընդհամենը մի քանի օր առաջ նախարարի անունը ոչ թե Ներսես կլինի, [...]
Քույրս քոլեջում է սովորում: Վերջերս նկատում եմ, որ երբեմն դասի չի գնում: Պարզվում է` մի օր բնորդ չունեն, մի օր դասախոսը չի գալու, մի օր անիմաստ դաս է… Այդպես բազմաթիվ պատճառաբանություններ, ու դասերն իրար ետևից կորում են: Եվ առաջին անգամ մտքովս անցավ, ախր, ինչպես կարելի է, չէ որ վճարում ենք ուսման համար: Նույնն է, թե գնաս խանութ, վճարես ու քեզ դրա դիմաց ոչինչ չտան: [...]
Շերոն Ռենսլին երջանիկ հարս էր: Բայց հարսանիքից մի քանի ժամ առաջ նա այնքան սկսեց անհանգստանալ, որ օրն ավարտեց հիվանդանոցում: Միայն հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո նա կարողացավ ի կատար ածել երազանքն ու ամուսնանանալ սիրած տղամարդու հետ: Փորձագետները պնդում են, որ պսակադրության արարողությունն ամենահուզիչն ու … [...]
Վերջին մեկնաբանությունները