All posts by "Artak Gev" →

Նման տեսարանի կարելի էր հանդիպել երևի միայն Հայաստանում, բայց ոչ մայրաքաղաքում ու բավականին հարգի ռեստորանային համալիրի կանաչապատ բակում, անմիջապես գողտրիկ ու կոկիկ լողավազանի մոտ տեղադրված է ջրաչափ: Եթե շուտով ջրաչափեր նկատենք, ասենք օրինակ, Մոսկվա կինոթատրոնի...

Ավելին →

Օրերս առաջ նստեցի երթուղային տաքսի, տեղ էի գնում։ Ճանապարհին մեքենան սկսվեց լցվել նոր ուղևորներով։ Դե, ինչպես միշտ, սա Հայաստանն է, և զարմանալի չէ, որ այստեղ ուղևորատար բոլոր տեսակի տրանսպորտամիջոցները կարող են դեֆորմացվել, լայնանալ և նույնիսկ...

Ավելին →
no image

Այստեղ հանգչում է Կոկին

September 19, 2010 | 10 Comments

Մարդու մահից հետո նրա աճյունը հանձնում են հողին, սարքում են գերեզման, տեղադրում են տապանաքար, ցանկապատ և այլն։ Սակայն շատ մարդիկ են ավարտում իրենց երկնային կյանքը, հավասարվելով հողին առանց գերեզման ունենալու. ոմանք անտեր են լինում, ոմանք...

Ավելին →

Խորհրդային Միության փլուզումից հետո, վերջապես ունեցանք երկար սպասված մեր Երկիրը, անկախությունը, մեր ազգի ու պետության հպարտությունը՝ Հայկական Բանակը։ Ինչպիսին՞ է Հայկական Բանակը ներքուստ և արտաքնապես, կարծում եմ, չեն պատկերացնում շատերը։...

Ավելին →

Երևանի տաքսիների, երթուղային տաքսիների, այլ տրանսպորտային միջոցների վարորդները սկսել են բողոքել պլանը չկատարելուց, հետևաբար, որոշ ներկայացուցիչներ անցել են նոր ստրատեգիայի։ Ուշադիր եղեք։ Վերջերս նստեցի 28-րդ համարի երթուղային տաքսին, որը ուղևորվում է Դավիթաշենից Նորքի Զանգված, տուն...

Ավելին →

Օր օրի մոտենում ենք եվրոպական չափանիշներին, օրենքներին, գներին… համենայն դեպս այդպես է հնչում ամեն քայլափոխին` այս կամ այն հարցի պատասխանը գրեթե յուրաքանչյուր պաշտոնյայի բերանից։ Կարծես թե վերջերս էր, երբ Հայաստանը ընդունեց օրենքներ,...

Ավելին →

Դեռ 90-ականներին, երբ սկիզբ առավ սեղանիկների ու կրպակների ժամանակաշրջանը, մայրաքաղաքի տարբեր փողոցներում ու վայրերում երևան եկան բազմազան ձեռակերտ վահանակներ,...

Ավելին →
no image

Ծնված է <<լրագրող>>

August 7, 2010 | 13 Comments

Հաճախ եմ Բանաձևի բլոգում հանդիպում նյութերի, որոնք վերաբերում են լրագրողներին կամ նրանց աշխատանքին։ Ինքս մասնագիտությամբ լրագրող չեմ, բայց կողքից հետևելով նրանց անդադար աշխատանքին, գրեթե լիովին պատկերացնում եմ կազմում լրագրողական խոհանոցի մասին։ Կասեի, սողալու համար ծնվածը...

Ավելին →

Ես կցանկանայի այս փոքրիկ բլոգը նվիրել իմ բոլոր ընկերներին, բոլոր նրանց, ում ես իրոք կարող եմ անվանել ընկեր։ Շատ ուրախ եմ ու երջանիկ, որ այսօր ունեմ իմ կողքին անկեղծ, անշահախնդիր և հավատարիմ ընկերներ։ Նրանք չեն...

Ավելին →

1993-ն էր։ Լրանում էր 19 տարեկանս։ Պրակտիկաները սկսվեցին, որոնք անունով էին միայն կոչվում պրակտիկա։ Կամավորագրվեցի Խաչակիրներ ազատամարտիկների ջոկատին և մեկնեցի Արցախ՝ Շահումյանի շրջան։ Նպատակն էր գրոհել և ամեն գնով ազատագրել Գյուլիստանը։ Իմ տան անդամների վիճակն...

Ավելին →