All posts by "Zoro" →

no image

Բանավեճի բանաձեւ

November 5, 2010 | 11 Comments

Երբ դեռ <<Բանաձեւ>> չէի եկել, իմ ամենասիրած բլոգը blog.banadzev.com-ն էր: Ամեն օր մտնում էի, կարդում, հետո գրում, բանավիճում: Եկա <<Բանաձեւ>> ու էլի ոչ մի բան չփոխվեց` կրկին կարդում եմ գործընկերներիս գրածները, գրում եմ ու բանավիճում:...

Ավելին →
no image

Երջանկության Բանաձեւ N 2

October 31, 2010 | 9 Comments

Մարդու արական տեսակի երջանկության բանաձեւի մասին արդեն ներկայացրել եմ իմ վարկածը: Հիմա էլ խոսեմ իգական սեռի երջանկության բանաձեւի մասին: Աղջիկնե’ր, առաջարկում եմ երջանիկ լինելու իմ վարկածը....

Ավելին →
no image

Երջանկության բանաձեւ

October 28, 2010 | 26 Comments

Մարդիկ լինում են 2 տիպի` արդեն երջանիկ եւ երջանկության ձգտող` իմ կյանքի փորձն է հուշել: Ես արդեն գտել եմ իմ երջանկության բանաձեւը, իսկ դա արդեն գործի կեսն է: Առաջարկում եմ երջանիկ լինելու իմ վարկածը. Եթե...

Ավելին →

Հայաստանում հավանաբար չկա մեկը, ով կասկածի տակ է դնում թուրքական դիվանագիտությունը: Դա մեր մաշկի վրա ենք հազար անգամ զգացել: Օրինակ վերջին դեպքը, որ այս պահին աչքերիս առաջ է, Թուրքիայի եւ մեր արտգործնախարարների ստորագրությունների գործընթացն է:...

Ավելին →

Ծառայությանս ժամանակ, երբ ամեն առավոտ կանգնում էինք տողանի ու հնչում էր հայոց հիմնը, այնքան ուժեղ էի ինձ զգում, մի տեսակ հպարտ էի: Չգիտեմ ինչն էր պատճառը, չգիտեմ ու չեմ հասկանում նաեւ հիմա: Բայց այդ մասին...

Ավելին →

Մենք երբեք հարուստ չենք եղել: Անգամ հիշում եմ, որ փոքր էի, մի օր տանը մի ռուբլի գումար էր մնացել, որով, ինչքան հիշում եմ, այդ ժամանակ մի տուփ լուցկի անգամ հնարավոր չէր գնել: Հայրս փողը հանեց...

Ավելին →

Երբ փոքր էի, 2 իրավունք գիտեի` մեկը իմն էր, իսկ մյուսը` մանկապարտեզի իմ դայակինը: Իմ իրավունքն ու պարտականությունն էր խելոք մնալը, իսկ դայակինս` չարություն անելու դեպքում ականջս պինդ քաշելը: Տարիներ հետո հասկացա, որ բացի սեւից...

Ավելին →